روزنه هنر – امید غیاثوند – دهه ۱۹۳۰ میلادی نام «جین هارلو» در صدر فهرست محبوب ترین زنان بازیگران هالیوود قرار داشت و سالها بعد ظاهر و موهای بلوند او الهام بخش ستارگان بزرگی مانند «مریلین مونرو» شد.
جین هارلو از جمله بازیگران هالیوود است که پشت ظاهر پر زرق و برق و جذاب، زندگی پرفراز و نشیبی داشته و مرگ زودهنگام دردناک او از خاطره هالیوود محو نمی شود.
وی سال ۱۹۲۹ با ایفای نقشی کوتاه در کمدی صامت «دوبل ووپی» در کنار استان لورل و اولیور هاردی خوب ظاهر شد و سپس در سال ۱۹۳۰ با بازی در فیلم پرهزینه «فرشتگان جهنمی» به کارگردانی هوارد هیوز به شهرت فراوانی دست یافت.
موهای بلوند، چهره و اندام جین هارلو در موفقیت او نقش فراوانی داشت و هوارد هیوز غول سینمای هالیوود که دوست داشت به ستاره های خود لقب های بازارپسند بدهد، لقب «بلوند پلاتینیوم» را برای جین هارلو انتخاب کرد.
این عنوان به شهرت جین هارلو افزود تا جاییکه زنان در آمریکا به هر آرایشگاهی سرک می کشیدند تا ظاهر او را تکرار کنند و هوارد هیوز نیز اعلام کرد به هر آرایشگری که بتواند رنگ موی جین هارلو را بسازد ۱۰ هزار دلار جایزه می دهد اما هیچکس نتوانست این جایزه را دریافت کند.
زندگی جین هارلو روی دیگری داشت. وی سال ۱۹۳۲ و پس از ناکامی در ازدواج اول، با «پل برن» نویسنده، کارگردان و تهیه کننده هالیوود ازدواج کرد اما خودکشی «پل برن» دو ماه بعد از ازدواج، حاشیه فراوانی برای او بوجود آورد.
جین هارلو اواخر سال ۱۹۳۷، هنگام فیلمبرداری فیلم «ساراتوگا» با کلارک گیبل بدلیل نارسایی کلیه به بیمارستان منتقل شد.
بیماری جین هارلو به حدی شدید بود که قادر به دفع ادرار نبود. وی همچنین بیشتر موهای معروف خود را از دست داد و عاقبت در ۱۰ ژوئن ۱۹۳۷ در ۲۶ سالگی در اوج جوانی و محبوبیت درگذشت.
کلارک گیبل که در ۶ فیلم با جین هارلو همبازی شده بود، پس از عیادت از او در بیمارستان گفته بود: وقتی برای احوالپرسی به سمت جین هارلو خم شدم احساس کردم با یک فرد مرده و پوسیده طرف هستم.
واژه متداول «بامبشل» (Bombshell) به معنایی زن زیبا و جذاب و بلوند، لقبی بود که اولین بار به جین هارلو داده شد و پس از وی ابداع شد.
مریلین مونرو چند دهه بعد از مرگ جین هارلو با الهام از او به شهرتی عالمگیر رسید.
