به یاد «جین هاکمن»؛ او یک بازیگر بود نه ستاره

روزنه هنر – امید غیاثوند
«جین هاکمن» ۹۵ ساله که خبر درگذشت عجیب وی روز پنجشنبه ۹ اسفند ۱۴۰۳ سرتیتر همه رسانه های جهان شد، از سرآمدان بازیگرانی است که گرچه هیچگاه در کسوت یک «ابرستاره» ظاهر نشدند، اما چنان درخششی در سپهر سینما داشته اند که به ندرت می توان جایگزینی برای آنها یافت.
#جین _هاکمن سال ۱۹۵۶ برای ورود به بازیگری به عضویت تئاتر پاسادنا در آمد و در دوره تحصیل بازیگری با #داستین_ هافمن آشنا و برای گذران زندگی، با اجاره یک اتاق محقر، مدتی با او همخانه و سال ۱۹۶۴ با بازی «لیلیت» وارد سینما شد.
بازی جین هاکمن در «بانی و کلاید»(۱۹۶۷) چنان به دل تماشاگران و منتقدان نشست که ثمره آن کسب نخستین نامزدی جایزه اسکار برای او بود.
سال ۱۹۷۱ بازی در نقش «جیمی دویل»(پاپای) در #ارتباط _فرانسوی، جین هاکمن را وارد کهکشان ستاره های سینما کرد و جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد را برای او به ارمغان آورد.
پس از این موفقیت، دهه ۷۰ میلادی در فیلم های از جمله #مترسک و #مکالمه و نیز ایفای نقش «لوکس لتر» در «سوپرمن» ظاهر شد.
دهه ۸۰ میلادی حاصل بازی در «می‌سی‌سی‌پی می‌سوزد» نامزدی اسکار نقش اول مرد برای جین هاکمن بود و در درام ورزشی «هویزرها» نقشی ماندگار را از یک مربی بسکتبال ثبت کرد.
جین هاکمن سال ۱۹۹۲ با بازی در «نابخشوده» ساخته #کلینت_ایستوود دومین جایزه #اسکار بهتری بازیگر مرد را بدست آورد.
سال ۲۰۰۱ در «خانواده اشرافی تننبام» بازی و در «هیات منصفه فراری»(۲۰۰۳) نیز برای نخسین بار همکاری با داستین هافمن دوست دیرین خود را تجربه کرد.
سال ۲۰۰۴ جین هاکمن پس از بازی در «به موسپورت خوش آمدید»، در ۷۴ سالگی از سینما و بازیگری خداحافظی کرد.
خبر درگذشت جین هاکمن با واکنش برخی چهره ها مواجه شد.
کلینت ایستوود اعلام کرد:‌ «هیچ بازیگری بهتر از جین وجود نداشت. هیچ وقت یک نت اشتباه نبود. یک دوست عزیز بود که دلم برای او تنگ می شود».
#فرانسیس _فوردـ کاپولا هم به یاد جین هاکمن نوشت: «جین هاکمن، بازیگری بزرگ، الهام بخش و باشکوه در کار خود بود. من بابت از دست دادن او سوگوارم و به هنر و دستاوردهای او ادای احترام می کنم.»
جین هاکمن در مصاحبه ای گفته بود: «بازیگری حرفه ای بود که از ۱۰ سالگی می خواستم انجام دهم. من برای بازیگری آموزش دیدم نه برای ستاره شدن. من برای ایفای نقش ها آموزش دیده ام نه برای کنار آمدن با شهرت!»