استاد بهزاد فراهانی را یادمان نرفته است
بهزاد فراهانی از هنرمندان پیشکسوت تئاتر و سینماست که از دهه ۴۰ و پس از اتمام تحصیلاتش در رشته نمایش از تئاتر ملی فرانسه، فعالیت تئاتری خود را پیش گرفت و تا امروز، اجراها و نمایشهای متعددی را بر صحنه آورده است. او در سینما و تلویزیون نیز نقش آفرینی داشته و آثار ماندگاری با حضور او خلق شده اند.
به گزارش روزنه هنر، از نمایش های بهزاد فراهانی به کارگردانی و بازی خود وی می توان به “شوخی در گود، کوچ، عروس، معدن، گل و قداره، مریم و مردآویج، مفتش، در غربت، فیروزه، خون و گل سرخ، مطرب “ اشاره کرد که از سال ۵۳ تا ۹۶ بر صحنه اجرا شدهاند.
فراهانی با وفاداری به سبک و سیاق آئینی و نمایش سنتی ایرانی، تلاش داشته به ارزشهای فرهنگی و سنتی پایبند بوده و اجراهایش را در این مسیر رشد و احیاء استوار سازد.
یکی از این اجراها که در سالن حافظ و در سال۹۲ و توسط گروه بازیگرانی حرفهای چون فهیمه رحیمنیا، فریدون محرابی، کامران تفتی، خسرو احمدی، حمید صفایی، امیرمهدی کیا، علی طاهری، نسرین صالحی، آویشن بیکایی و چندین تن دیگر به صحنه آمد، نمایش “خون و گل سرخ” بود. اجرایی بیادماندنی که توانست به لایههای عمقی فرهنگ روستایی و بومی ایرانی و کلمات اصیل فارسی وارد شود و قصه جوانی را روایت کند که پس از حبس طولانی توسط پدر و پس از درگذشت او، وارد اجتماع اطراف و اهالی روستا می شود و با عشق و دیگر عواطف انسانی برای بار نخست روبرو شده و آنها را تجربه می کند.
خون و گل سرخ، با همخوانی گروه همخوانان آغاز می شد و متکی بر بازیگری و دیالوگ بود و روابط بین آنان را مورد نظر قرار میداد و تلاش میکرد با فضاسازی همان موقعیت بومی و فرهنگ جمعی ایرانی، به روایت داستان نیز بپردازد.
فراهانی درباره این نمایش اذعان می کند که توجه و بازتاب ارزش های آئینی ایرانی تا چه اندازه برای او مهم بوده که تمامی عناصر اجرا را از جمله طراحی صحنه و سکویی دایرهمانند که شبیه به قلمرو شبیه خوانی و تعزیه و نمایش های آئینیست، در این راستا بکار برده است. به ویژه موسیقی زنده ایرانی با نوازندگان و سازهای ایرانی، بیشتر به فضای اجرا کمک میکرد.
اجرا با حضور بازیگران زیادی در نقش اهالی روستا با لباسهای محلی و رنگارنگ، و بهره از درهای چوبی که نشانی از هویت روستایی دارند، جلوه دیگری در پردههای مختلف ایجاد میکرد که از لحاظ بصری نیز جذابیت اجرا حفظ شود.
بهزاد فراهانی با تشکیل گروه نمایشی “ کوچه” سال ها در تئاتر ایران فعالیت داشته و با وجود مشکلات و سختی روند تولید یک اثر هنری، پابرجا بوده و این مسیر را ادامه داده اند.
